1. 150 cz. sody żrącej, 75 cz. kalafonji, 50 cz. skrobanego białego mydła, 50 cz. grubo sproszkowanego ałunu, 290 cz. dwuwęglanu sodowego, 290 cz. szkła wodnego, 600 cz. wody.
2. 10 cz. wodzianu potasowego, 2,5 cz. węglanu amonu, 2,5 cz. potażu, 5 cz. boraksu, 80 cz. wody.
3. Proszek do prania „Elektra” składa się z 3 cz. kwasu oleinowego, 53 cz. sody prażonej (kalcynowanej), 12 cz. sody żrącej i 32 cz. wody.
4. 48 cz. sody, 6 cz. potażu, 8,5 cz. sody żrącej, 36 cz. sodowego szkła wodnego, 1 cz. nadmanganianu potasu (kalium hypermanganicum), 0,5 cz. olejku tymiankowego.
5. Wiedeński proszek do prania:
Do kotła nalewa się 200 kg. ługu sodowego 13° B. i dobrze go nagrzewa, następnie dodaje 100 kg. kwasu oleinowego, gotuje tak długo z ługiem, aż próba mydła na szkle okaże się czystą, przezroczystą a po wystygnięciu kruszy się jak galareta. Wówczas mydło zlewa się do odpowiedniego naczynia i studzi. 100 kg. 90%-towej prażonej sody miesza się z 10 kg. masy mydlanej, dobrze przerabia i przesiewa przez sito druciane. Pozostające w sicie ziarno kruszy się na stole zapomocą wałka i ponownie przesiewa. Operację tę powtarza się tak długo, aż wszystko będzie przesiane. Proszek jest przygotowany i po ostygnięciu może być zapakowany .w paczki.
6. Szwedzki proszek do prania.
a) 220 cz. wody, 15 cz. białego ziarnistego mydła 100 cz, sody, 12 cz. soli glauberskiej, 25 cz. szkła wodnego 38° B. 1
b) 220 cz. wody, 8 cz. białego ziarnistego mydła, 100 cz. sody, 10 cz. soli glauberskiej, 25 cz. szkła wodnego 38° B.
Wodę nagrzewa się do wrzenia w kotle, zaopatrzonym w kurek do spuszczania wody; rozpuszcza się w niej małemi porcjami mydło, następnie sodę i sól glauberską i gotuje dalej, aż roztwór posiada gęstość mniej więcej 35° B. Gdy to nastąpiło dodaje się szkło wodne, daje podmieść i zostawia na noc w kotle. Na drugi dzień część klarownego roztworu spuszcza się do o-chłodzonego kotła, a mianowicie taką ilość, aby łatwo było mieszać. Studzi się szybko, przez nalanie między podwójne ścianki kotła roztworu 1 cz.salmiaku w 3 cz. zimnej wody. Przy 28—30° B. ług ściąga się (syfonem), dla wykrystalizowania, w płytkie, około 6—8 cm. wysokie patelnie. Przy użyciu dużych patelni wstawia się w nie taśmy grubej blachy żelaznej. Zimą krystalizacja trwa kilka dni; latem patelnie należy ustawić w chłodnem miejscu, a czasem nawet chłodzić lodem lub wodą lodową. Otrzymane większe i mniejsze kryształy miele się na odpowiednim młynku. Wilgotne kryształy należy uprzednio wysuszyć.